Pagina's

De Honger van Whitley Strieber

De Honger – Whitley Strieber

Ze leven in ons midden. Ze voeden zich één keer per week. Ze hebben menselijk bloed nodig om in leven te blijven. We noemen hen vampiers. Manhattan. Miriam Blaylock is duizenden jaren oud. Haar minnaars blijven minder lang leven. De laatste bezwijkt voor haar ogen en wordt een verschrompeld monster, dat krabbelend in een kist vecht met zijn voorgangers. Is er een uitweg uit deze afschuwelijke kringloop?

 

De Honger van Whitley Strieber

 

Als puber was ik een goth. Je weet wel, alles zwart, luisterend naar bands als The Cure, Siouxsie and the Banshees en Bauhaus en een gezonde interesse in lugubere en macabere zaken. Ik zocht de muziek, boeken en films vooral in de Punk en New Wave periode eind jaren 70 en 80. Zodoende kwam ik terecht bij de toen al cult film The Hunger met David Bowie en inmiddels heb ik die film in mijn hoofd tot epische proporties verheven. Nu is David Bowie ook episch natuurlijk en dankzij exposities over hem en zijn werk in Het Groninger Museum en Het Nederlands Stripmuseum, weer een veel gedraaide gast in ons huis. Een paar maanden terug vond ik in de kringloop een boek genaamd De Honger van Whitley Strieber. Oh wauw, de film was dus gebaseerd op een boek en boeken zijn meestal beter dan de verfilmingen! Vol verwachting klopte mijn hart.

 

 

Het boek ging mee, ik las het uit en was een beetje gedesillusioneerd. In de categorie retro-jaren-80-horror-verhaal is het op zich niet slecht, maar verre van episch. Miriam Blaylock en haar man John zijn vampiers die in Manhattan de schijn ophouden van een keurig upper class echtpaar. Ze voeden zich eens per week en slapen elke dag een speciale slaap die ze jong en sterk houdt. Net als de andere minnaars van Miriam voor hem kan John op een dag niet meer slapen waardoor hij in rap tempo verouderd. Miriam, die zich bewust is van dit proces, gaat op zoek naar een volgende metgezel. Zij heeft haar oog laten vallen op Sarah, een jonge wetenschapper die onderzoek doet naar het eeuwige leven. Terwijl Miriam Sarah manipuleert zint John op wraak. Dit alles wordt nog een beetje opgefleurd met herinneringen van Miriam door de eeuwen heen.

Miriam stond bij het getraliede raam van het vuile kamertje. De avond liep ten einde, het werd nacht. Ze kreeg steeds meer honger. Haar vingers gleden langs de tralies, daarna over het kozijn. Kwam Sarah nu maar!

De karakters wekten bij mij geen enkele sympathie op. Soms zijn karakters leuk door hun slechtheid, daar hadden Miriam en John geen last van en Sarah vond ik gewoon een muts. Waar andere boeken tijdloos zijn voelde De Honger gedateerd aan. Kwam het door de wetenschappelijke beschrijvingen die in het smartphone tijdperk lachwekkend leken? Door de schrijfstijl? Of zou het aan de vertaling liggen? Mijn interesse voor het lugubere en macabere is blijven hangen en ik draag eigenlijk nog steeds het liefst zwarte kleding, maar mijn smaak in boeken, films en muziek is toch wel wat kritischer geworden. Na het lezen van De Honger en het bekijken van wat trailers van de film denk ik dat ik die laatste maar een fijne herinnering laat. Ik luister wel naar een plaatje van Ziggy Stardust en herlees Interview with the Vampire nog een keer. Maar toch, als ik De Weerwolven nog eens te pakken krijg, dan geef ik Strieber nog een kans, gewoon, om te kijken of het aan mij ligt of aan de grote groep cult fans die de boeken en films nog steeds verafgoden.

 

De schrijver:

De Honger is het tweede boek van Whitley Strieber en verscheen in 1981. Net als de voorganger De Weerwolven werd het boek goed ontvangen. In latere jaren schreef Strieber steeds meer non fictie over paranormale zaken en over zijn ervaringen met buitenaardse wezens, om in 2002 en 2006 terug te komen met twee vervolgdelen op De Honger. De Nederlandse vertaling is alleen nog tweedehands te krijgen. In het Engels is het boek nog te bestellen. 

Tineke Luimstra. Leest over verwoeste werelden, moord en doodslag, lang geleden, vreemde wezens, knusse Britse dorpjes en stoere vrouwen. Droomt over reizen langs de mooiste bibliotheken ter wereld en haar eigen piepkleine, tweedehands boekwinkel. Heeft meer boeken dan geld, dus is eigenlijk rijker dan een miljonair. Life is pretty much perfect!

2 Comments

Geef een reactie

%d bloggers liken dit:
Helaas moet Ogma ook de cookie-jar open trekken. Wij gebruiken cookies om deze website zo gebruiksvriendelijk mogelijk te maken en u te voorzien van de beste informatie. Klik op 'Instellingen wijzigen' om uw cookievoorkeuren aan te passen en voor meer informatie over het gebruik van cookies op deze website.
Annuleren